เรื่องหมู...หมู

.

.

เวลาเดิมในตอนเช้า ของทุกๆวัน

.

.

ป้ายรถเมล์ป้ายเดิม

.

.

ฉันยืนรอรถเมล์สายเดิม

.

.

แถมคนที่ยืนรอรถเมล์ข้างฉันก็เป็นคนเดิมๆ

.

.

เราเจอกันบ่อยจนกลายเป็นคน "คุ้นหน้าที่ไม่คุ้นเคย"

.

.

ในโลกที่มีผู้คนรายรอบมากมาย แต่แสนเหงา

.

.

ฉันคิดว่า ฉันน่าจะทักคนที่ยืนรอรถเมล์ด้วยกันทุกวันดูบ้าง

.

.

เผื่อว่าตอนนี้เค้าอาจจะกำลังเหงาเหมือนฉันอยู่ก็เป็นได้

.

.

คิดได้ถึงตรงนี้ รถมาพอดี เราต่างรีบวิ่งขึ้นรถไป

.

.

ฉันจึงทิ้งความคิดที่จะทักคนคุ้นหน้าที่ไม่คุ้นเคยไว้ตรงนั้น

.

.

ตรงป้ายรถเมล์ ...........

.

.

ไม่แน่นะหากคุณลองสังเกตุดีๆ คุณคงจะเห็น

.

.

เห็นผู้หญิง อ้วน ล่ำ ดำ เตี้ย คนหนึ่ง

.

.

กำลังพยายามส่งยิ้มทักคุณอยู่ตรงป้ายรถเมล์ก็เป็นได้

.

.

ถ้าคุณเห็นแบบนั้น ก็อย่าลืมยิ้มตอบเธอบ้างนะคะ

.

.

เพื่อว่าสักวัน เราจะกลายเป็น ...

.

.

"คนคุ้นหน้าที่คุ้นเคย" กันก็เป็นได้

.

.