เรื่องหมู...หมู

.

.

.

ฉันบังเอิญไปค้นเจอจดหมายเก่าเก็บ

จดหมายที่ฉันคิดว่ามันไม่น่าจะมีอยู่อีกแล้ว

เพราะเมื่อ หลายปีที่แล้วฉันคิดว่าตัวเองได้ทำลายทิ้งไปหมด

(ฉันโง่มากใช้ไหมที่คิดว่าการทำลายสิ่งของเหล่านั้นมันจะช่วยให้ลืมเรื่องราวต่างๆได้)

ฉันอ่านแต่ละฉบับอย่างช้าๆ จนหมดทุกฉบับ

เรื่องราวต่างๆที่เลือนลางในอดีต กลับมาโลดแล่นในหัวฉันอีกครั้ง

ทั้งสุขที่เศร้า ที่แปลกกว่าเมื่อก่อนก็คงเป็น

ตรงที่ฉันไม่มีน้ำตา ... ฉันมีแค่รอยยิ้มจางๆกับมันเท่านั้น

ฉันนั่งชั่งใจอยู่พักหนึ่งว่าควรทำยังไงกับเจ้าจดหมายพวกนั้นดี

...

..

..

สุดท้ายฉันพับเก็บมันเอาไว้ที่เดิม

.

.

.