เรื่องหมู...หมู

ความเหนื่อยล้าแบบไร้เหตุผลเข้าทักทายฉันอย่างเงียบๆ เมื่อก่อนฉันเคยพยายามหาเหตุผลสาระพัดมาอธิบายเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในชิวิต ความรู้สึกต่างๆที่หมุนวนอยู่ในหัวฉัน มันเกิดขึ้นเพราะอะไร ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ทำไมต้องคิดอย่างงี้ ทำไมฉันทำอย่างนั้น คำว่าทำไม ... ทำไม ... และทำไมอัดแน่นกันอยู่ในพื้นที่สมองอันน้อยนิดของฉัน

คำถามที่ไร้คำตอบ ..........

สุดท้ายฉันแก้โจทย์ คำถามมากมายที่ไร้คำตอบของฉันด้วย คำแค่สองคำ

ช่างมัน ... คำที่งี่เง่า แต่รู้สึกดีชะมัดเมื่อให้มันตอบโจทย์ต่างๆในชิวิต

เคยมีคนบอกว่า .... หากความเป็นจริงมันโหดร้ายนัก จะแปลกอะไรหากเราจะซุกตัวอยู่ในความฝันซะบ้าง .........