เรื่องหมู...หมู

 

 

สวัสดียามบ่าย

วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันได้มีโอกาสออกมาวิ่งเล่น

ปกติแล้วฉันอาศัยอยู่กับหญิง (เกือบ)แก่คนหนึ่ง ท่าทางบ้าๆบอ

แถมยังขี้หงุดหงิดมากๆอีกด้วย

หลายๆครั้งฉันก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาเป็นอะไรกันแน่ ถึงได้อารมณ์ขึ้นๆลงๆขนาดนั้น

และฉันก็เคยแอบได้ยินคนรอบๆตัวเธอบอกว่า มันเป็นอาการปกติของคนวัยทอง

เพิ่งรู้นะเนี้ยว่าวัยทองเขาเป็นกันแบบนี้นี่เอง  และฉันก็ได้สัญญากับตัวเองไว้ด้วยหล่ะ

ว่าจะไม่ยอมปล่อยให้ตัวเอง มีอาการวัยทองที่ไม่สร้างสรรค์แบบเธอคนนั้นเด็ดขาด

 

วัยทองของผู้หญิง หมายถึง      หมดประจำเดือนในอายุประมาณ 45-55 ปี โดยเฉลี่ยอายุ 49 ปี  

ผู้ที่สูบบุหรี่ ผู้ที่ตัดรังไข่ก็สามารถเกิดวัยทองได้ทันทีหลังตัดรังไข่  

เมื่อถึงวัยนี้รังไข่จะหยุดทำงาน และไม่มีการตกไข่อีกต่อไป

ทำให้ไม่มีประจำเดือนและไม่มีการสร้างฮอร์โมนเพศหญิงจากรังไข่อีก 

 จึงทำให้เกิดอาการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

จะว่าไปแล้วเธอคนนี้อายุก็ยังไม่ถึง ไม่ได้เข้าเกณฑ์อะไรสักอย่าง 

 มาสังเกตุอาการต่อหน่อยดีกว่า

อาการในวัยทอง     เมื่อไม่มีการสร้างฮอร์โมนเพศหญิง

 จะพบว่ามีอาการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย  ดังนี้       

       ->    ประจำเดือนมาไม่สม่ำเสมอ / ก็มีบ้าง              

       ->     มีอาการทางระบบเส้นเลือด เช่น อาการร้อนวูบวาบ 

                  โดยเฉพาะส่วนบนของร่างกาย แก้ม คอจะแดง  เหนื่อยง่าย ใจสั่น 

              มีเหงื่อออกมากตอนกลางคืน หรือบางคนมีอาการหนาวสั่น

                อาการนี้จะเป็นนานประมาณ 1-5 นาที  / คงมีแต่เหนื่อยง่ายอย่างเดียว   

       ->    เต้านมมีขนาดเล็กลง / ( - - ")    

      ->     ผิวหนังจะบางลง แห้งและเกิดเป็นแผลได้ง่าย มีอาการคันตามผิวหนัง

                หรือเหมือนมีมดไต่    หรือมดกัดตามผิวหนัง / ข้อนี้เหมือนจะเป็นบ่อย 

     ->     เส้นผมจะหยาบแห้งและบางลง หลุดร่วงได้ง่าย 

              ไม่ดกดำเป็นเงางามเหมือนก่อน / อันนี้ก็ใช่    

    ->      มีอาการทางกล้ามเนื้อและผิวหนัง ผู้ที่อยู่ในช่วงวัยทองจะมีอาการ

               ปวดเมื่อยตามกล้ามเนื้อ  หรือปวดตามข้อและกระดูก กระดูกจะเริ่มบางลง 

                เนื่องจากมีการทำลายเซลล์กระดูกเพิ่มขึ้น / แล้วแต่โอกาส   

     ->     อาการทางระบบปัสสาวะ มีอาการปัสสาวะบ่อย ปัสสาวะขัด

                กลั้นปัสสาวะไม่ได้   ปัสสาวะเล็ดเวลาไอ จามหรือหัวเราะ

                 แก้ไขได้โดยขมิบช่องคลอดวันละประมาณ  200 ครั้ง นอกจากนี้เยื่อบุปัสสาวะยังบางลง

                 ทำให้เกิดการติดเชื้อได้ง่าย และอักเสบได้บ่อย / ข้อนี้รอด    

     ->    มีอาการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์เร็ว เครียดง่าย หงุดหงิด โกรธง่าย ใจน้อย  

               ควบคุมอารมณ์ได้ยาก  บางคนหลงลืมง่าย เวียนศีรษะ ซึมเศร้า / โดนเต็มๆ  

     ->      มีปัญหาเรื่องการนอน นอนหลับยาก ตื่นเร็ว / ไม่เคยเจอปัญหานี้เลยตั้งแต่จำความได้      

      ->    มีการเปลี่ยนแปลงทางรูปร่าง เอวจะเริ่มหายไป ไขมันเพิ่ม

                 ผิวหนังเหี่ยว  / จะเอาความจริงมาพูดไปถึงไหน   

      ->    ร่างกายมีภูมิต้านทานลดลง ทำให้

                ติดเชื้อและเจ็บป่วยได้ง่าย / ยังแข็งแรงดีอยู่ค่ะ

ขอบคุณข้อมูลจาก http://nurse.hcu.ac.th/t23.html 

แล้วทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาจะสรุปได้ไหมว่าเธอคนนั้น วัยทองหรือเปล่า

ก็ได้แต่หวังนะคะว่าเธอคนนั้นคงยังไม่ได้เข้าสู่วัยนั้นจริงๆ

สุดท้ายและท้ายที่สุดจะวัยไหนก็คงไม่สำคัญ 

ขอแค่ให้เราอยู่กับมันอย่างมีความสุขก็น่าจะเพียงพอ

ขอให้ทุกปัญหาเป็นแค่เรื่องหมู ... หมู นะคะ (^_^)

เหตุเกิดในคืนที่ฝนตกหนัก

วันนั้น สายฝนกระหน่ำลงมาราวกับว่า จะตกให้หมดฟ้าภายในคืนนี้เสียให้ได้

แต่ไม่ได้มีเพียงฝนเท่านั้นที่ตก ยังมีเสียงฟ้าร้อง และฟ้าแล๊บเป็นระยะ

ทันใดนั้น ก็มีแสงสว่างจ้า และเสียงดังสนั่นเหมือนจะอยู่ไม่ห่างจากฉันเท่าไหร่

ฉันกลัว

 

ฉันรู้สึกตัวราวกับว่าฉันเป็นเด็กเล็กๆ  และนั่งกอดตัวเองอยู่ตรงมุมห้อง

กลัวสิ่งเหล่านั้น 

ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะมีความรู้สึกเหล่านั้นหลงเหลืออยู่

กลัวแม้กระทั่งเสียงฟ้าร้องเป็นเด็กๆ  

คืนนั้นฝกตกหนักได้ยินเสียงสายฝนชัดเจน

แต่แปลกไหมเสียงที่ฉันได้ยินชัดเจนกว่าเสียงฝนที่ตกอยู่ข้างนอก

 กลับเป็นเสียงฝนที่ตกอยู่ภายในใจฉันเอง

 

ฉันกลัวว่าคความเคยชินที่ฉันทำอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน จนกลายเป็นความชินชา

ที่จะกัดกินจิตวิญญาณของฉันจนหมดสิ้น 

ฉันจึงพยยามที่จะทำในสิ่งที่แตกต่างออกไปจากที่เคยเมื่อมีเวลา

ฉันลองไปยังที่ที่ไม่เคยไป ทั้งที่ปกติแล้วฉันจะชอบไปยังที่เดิมซ้ำๆมากกว่า

 

ล.บ (ย่อมาจากลืมบอก)

**เล็บสีดำ มันให้ความรู้สึกที่แปลกออกไปไม่น้อยทีเดียว

** รู้สึกเหมือนตั้งแต่เดือนหน้าเป็นต้นไป เวลาว่างของป้าหมูจะลดลงอีกแล้ว (ยังไงก็อย่าเพิ่งลืมกันนะคะ)

 

 

 

อยากให้ทุกเรื่องเป็นเรื่องหมูๆ

และอยากให้ทุกปัญหาของทุกท่านก็เป็นเรื่องหมู ... หมู เช่นกันค่ะ (^_^)

 

 

 

 

 

 

 

 

ทุกวันนี้ฉันพยายามอย่างมากที่จะสลัดคำว่า " โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรมเอาซะเลย"

ออกจากหัววันละหลายๆรอบ พอๆกับการที่ฉันบอกกับตัวเองให้เลิกกล่าวโทษโชคชะตา

เพราะฉันรู้สึกว่า ความคิดเหล่านี้ มันเป็นความคิดของคนที่อ่อนแอ 

 

 

ฉันไม่อยากเป็นคนอ่อนแอ

 

 

     เรื่องบางเรื่อง เราคงไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่า "ปล่อยวาง"

ซึ่งการปล่อยวางมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยในแง่ของการปฎิบัติ

แต่ หากมันจะช่วยให้ทุกๆอย่างมันดีขึ้น เราก็ควรพยายามใช่ไหมคะ

อย่างที่คนเขาว่ากันว่า "ทิ้งๆ มันไปซะบ้าง ขนาดกระดาษมันยังไม่สามารถ Reuse ได้ทุกหน้า"

 

 

 

" การปล่อยวางมันไม่ใช่เรื่องหมู ๆ แต่ถ้าเราสามารถทำได้การใช้ชีวิตของเราก็จะกลายเป็นเรื่อง หมู หมู "

 

 

หลังจากที่ได้บรรจุการวาดแกะ ของคุณเจ้าชายน้อยเข้าเป็นวาระแห่งชีวิต และได้ดำเนินการจนบรรลุวัตถุประสงค์ที่วางไว้  มาวันนี้ จากการสอดส่ายสายตาแลขวาแลซ้ายก็ไม่สะดุด หกกะล้ม กับ

Exteen Tower Project  ที่กำลังเป็นที่นิยมอย่างสูงสุดของประชาชนชาว Exteen ในขณะนี้ จึงเป็นเหตุให้ป้าแก่ๆคนหนึ่งที่ซึ่งชีวิตของเธอได้ไร้ซึ่งจิตนาการโดยสิ้นเชิง ได้ลองหัดขีดๆ เขียน อย่างเอาเป็นเอาตายสุดท้ายก็ได้ออกมาดังที่เห็น

 

 

 

 

 

 

ป้าหมูยังขอยืนยันนะคะว่าใช้มือทำจริงๆ (อย่าคิดเป็นอย่างอื่นไปเชียว)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จากคำเชิญชวนของคุณเจ้าชายน้อย ให้ร่วมสนุกโดยการวาดแกะ

มาวันนี้ถือเป็นเวลาอันเหมาะสมกันการปล่อยไก่แกะ ของป้าหมูบ้าง

ซึ่งป้าหมูขอเรียกแกะภาพนี้ว่า "ความห่วงใย"

 

ล.บ.(ย่อมาจากลืมบอก)

เพิ่งรู้ตัวว่าความจริงแล้ว วาดรูปไม่เป็นเอาซะเลย